Vereniging‎ > ‎Repertoire‎ > ‎nederlands‎ > ‎

Duizend mijlen

Geplaatst 23 nov. 2011 07:28 door D. R. S.   [ 23 nov. 2011 08:05 bijgewerkt ]

Duizend mijlen hier vandaan.
Ligt aan de zee een oude stad, hij is vergaan.
Alle mensen, alle dieren,
zijn gestorven door de kracht van een orkaan.
Alleen de wind en de zon
Waren getuigen hoe 't begon. '
Het water raasde met grote kracht
De dag werd donker, het leek wel nacht

Refrein:

Alleen de vogels leven, zij waren op de vlucht.
Toen de grond ging beven, waren ze in de lucht.
 Alleen de vissen leven, zij waren in de zee
't water heeft zijn vrienden, en daar gebeurt niks mee.


Maar een kind is blijven leven,
In die nacht van woeste golven en geweld.
't Is nu een man met droeve ogen
als hij het angstige verhaal aan mij verteld.
Doch is de zee nog z'n vriend
Omdat hij zo zijn brood verdiend.
Op het water met zijn kleine vangst.
Vergeet hij even zijn grote angst.

Refrein:

Alleen de vogels leven, zij waren op de vlucht
Toen de grond ging beven, waren ze in de lucht
Alleen de vissen leven, zij waren in de zee.
't Water 'heeft zijn vrienden, en daar gebeurt niets mee.

Comments