Vereniging‎ > ‎Repertoire‎ > ‎nederlands‎ > ‎

Het is nog nooit zo donker ewes

Geplaatst 23 nov. 2011 07:35 door D. R. S.   [ 23 nov. 2011 08:04 bijgewerkt ]

Solo
Hij woont alleen de leste joaren,
in ‘t zeemanshuus vlak achter ‘n diek.
Hij kan zichzelf nog oarig redden,
al is e stief van ‘n rummetiek

En iedern dag giet e noar ‘t water,
en kik e uut oaver de zee…
De wilde golven in de branding,
die nemt al zie gedacht’n mee.

Refrein:
Het is nog nooit, nog nooit zo donker ewes
Of het word altied wel weer lich
Het is nog nooit, nog nooit zo donker ewes
Of het word altied wel weer lich

Solo
Dan dreumt ‘e oaver vrogger joaren,
toen e nog jong was en nog stark…
An boaard van ‘t oale vissersscheepie,
was e een helen dag an’t wark

En an et eine van de wekke,
voeren ze weer de haven in…
Zien kleine jong steun al te wachen,
hij was weer veilig bie’t gezin

Refrein:

Solo
En zo vergungen dan de joaren,
zie lééfden samen heel tevree..
Totdat ‘t verdriet hun oavermande,
hun enigs kind det bleef op zee.

Zien vrouwe kon et niet verwarken,
al heul ze zich ok nog zo groot
Zie kwijnen weg wol niet meer léven,
een half joar later was ze dood.

Refrein:
Solo
En in zien kamer an de mure,
hangt et petret van vrouw en kind
Hij nuumt de namen van die beide,
die hij et meeste hef bemind

Noe zitte stille op et baankie,
terwijl de zunne zakt in zee…
En déénkt.. och Heer kom mie mar halen,
want ik verlang zo noar die twee.

Refrein:

Comments